Mój pierwszy raz.

Nareszcie wszystko zagrało. Mamy kaski, pogoda jest piękna, nasza Hondzia gotowa do drogi. Od wielu dni nurtowała mnie myśl, czy ja dam radę, czy nie spadnę z motocykla? Wsiadanie i zsiadanie przećwiczyłam na sucho, więc to już mam opanowane. A cała reszta? Commando oczywiście mnie przeszkolił w tej kwestii, jak się pochylać, gdzie trzymać nogi. Dał mi kilka niezbędnych wskazówek, ale mimo to serce waliło mi z kosmiczną prędkością. Moja ciekawość jednak zwyciężyła i wyruszyliśmy. Do pierwszych zakrętów byłam mocno spięta, ale potem to tylko cieszyłam się jazdą. Commando oczywiście wie jak zrobić, żebym miała same dobre wspomnienia. Cwaniak wykorzystał, że bardzo lubię słodkie. Zabrał mnie do mojej ulubionej kawiarni  Villa Vanilla http://www.villavanilla.pl/kawiarnia.html , w której serwują świetną kawę i pyszne lody własnej roboty.  Niestety okazało się, że tam było tyle ludzi, że nie mieliśmy nawet gdzie usiąść. W związku z tym pognaliśmy dalej. W restauracji Spichlerz Raszowa http://www.spichlerzraszowa.pl/start było dużo miejsca i świetna obsługa. Kelner zaproponował nam kawę i do tego ciastko angielskie z czekoladą – pychota. Kiedy poziom serotoniny podniósł się do maximum, zaczęłam dostrzegać zalety tej podróży.  Przede wszystkim dostrzegłam różnicę między jazdą samochodem, a podróżą motocyklem. W samochodzie nie czuje się kontaktu z przyrodą. Poza tym pogoda nie ma tu większego znaczenia, a na motocyklu ma ogromne. Na motocykl trzeba się przede wszystkim odpowiednio ubrać. Pewnie dla tych, co jeżdżą to jest oczywiste, ale dla mnie do tej pory nie było. Przecież jazda na rowerze nie jest mi obca, ale to jednak zupełnie coś innego. Po powrocie do domu zauważyłam u siebie lekkie podniecenie. Jeszcze nie wiem, czy to efekt ciasta czekoladowego, czy może mi się spodobała jazda na motocyklu, ale tego pewnie niebawem się dowiem.